درود
سالهاست که به مرزها به تعاریف به بایدها به نبایدها و به هیچ ادعای حقیقتی مومن نیستم پس اگر میگویم به وجود شعر وداستان و…به عنوان چیزهای متفاوت یا چیزهای قابل ارزیابی یا حتی «پروژه ارزیابی» بی اعتقادم از این نگاه کلان تر من ریشه میگیرد من در این قسمت انچه را که از 15-16 سال پیش تا امروزها نوشته ام میگذارم.زمانی خودم انها را شعر یا داستان یا چیز دیگری مینامیدم .امروز برایم فقط نوشته هائی هستند شما اگر خواندید هر چه که دوست دارید بنامیدشان من احترام می گذارم. ترتیب زمانی انها رعایت نمیشود ممکن است یکی از امروز باشد دیگری از سالها ی دور گذشته(مگر ترتیب زمانی خودم رعایت شده؟)
اما چرا در ستایش «انوش» بودن؟ برنامه «خود ستائی» ندارم هدف «انسان ستائی » دارم. انسانی که گاه انچنان به او تاخته اند که گوئی نیست که گوئی نامرئی است.انسان بیچاره ی له شده زیر گامهای خدایان گوناگون.نیزاینجا مکان اندوه نشینی های شبه روشنفکرانه نیست ، کمبود ها ،بدی ها و سیاهی ها را میبینیم اما ناله نمیکنیم؛اینجا بین همین سطرها من زندگی میکنم وشما ناظران این زیستنید
بدرود
anooshasadi
